Stelt u zich eens voor dat we er ook zo over hadden gedacht toen we glas gescheiden gingen inzamelen. En oud papier. Dat vinden we nu toch ook heel normaal. Ik loop in ieder geval wekelijks met mijn tasje wijnflessen, pindakaaspotten en appelmoesglazen naar de containers bij mijn supermarkt. En de oude kranten zet ik keurig een keer per twee weken bij de straat. Vind ik normaal en als ik zie hoe vol de containers zijn en hoe hoog de dozen oud papier, dan krijg ik toch echt de indruk dat mijn medestadjers er net zo over denken. Waarom zouden we niet kunnen wennen aan een container waar we PET-flessen in kunnen gooien? Of aan het bij de weg zetten van een plastic tas vol plastic rotzooi eens in de veertien dagen?

De wethouder roept dat mensen veel liever statiegeld ophalen voor hun flessen. Ja, dat klopt. Zo’n fijne anderhalf liter fles cola was jaren lang goed voor zeker 25 cent. Mijn dochter haalt elk jaar met Scouting massa’s van die flessen op om het dak van het clubhuis te repareren bijvoorbeeld. Helaas hebben frisdrankfabrikanten het statiegeld grotendeels afgeschaft. Je kunt steeds minder flessen inleveren bij de supermarkt. En wat te denken van al die halve litertjes blauw water, sportdrank en fruitmix die je overal in de berm en op de stoep ziet liggen na consumptie? Als we die nu allemaal zouden kunnen deponeren in een extra container, pal naast die voor groen, wit en bruin glas zou de stad er volgens mij een stuk netter uit komen te zien. En absoluut duurzamer. Maar nee. Visscher wil liever het statiegeld terug en vindt dat er al zoveel containers in de stad staan. Dat klopt. Zeker sinds de gemeente legio burgers heeft opgezadeld met containers voor hun dagelijkse zakje afval. Containers waar die burgers lang niet allemaal op zaten te wachten. Toen heb ik de wethouder niet gehoord over draagvlak en teveel containers.

Uiteindelijk gaat het gewoon om geld. Het gescheiden inzamelen van plastic verpakkingen kan alleen als de gemeente daarvoor de beurs trekt. Er moeten containers komen, of inzamelvrachtwagens die in het kielzog van de klikowagen of de containertruck de zakken plastic afval verzamelen. Burgers moeten worden voorgelicht zodat ze weten welke soorten plastic ze wel apart moeten bewaren en welke niet. Geld dat de gemeente waarschijnlijk liever aan andere zaken uitgeeft. Duurzaamheid is een groot goed. Als het maar niet teveel geld kost, lijkt het adagium. Dat dit nu net een maatregel is waarbij burgers direct betrokken worden en waarbij ze het gevoel krijgen dat ze zelf een piepkleine bijdrage kunnen leveren aan een schonere stad maakt blijkbaar niet uit. We willen wel duurzaam zijn, maar het moet vooral niet teveel kosten. En als het rijk dan toch van ons eist dat we meedoen aan het akkoord om plastic apart in te zamelen, dan geven we heus wel toe. Als laatste in de rij. Zo’n gemeente verdient in mijn ogen niet de eretitel van Duurzaamste Stad. Jammer!

Marjan Brouwers
Vice-voorzitter D66 Groningen

< Vorige		Volgende >