De gemeente zegt dat het slecht gaat met de horecavoorzieningen. Maar is dat wel zo? De stad kent diverse nieuwe initiatieven op het gebied van uitgaan. De Puddingfabriek, Club Pepper, Club Plus, NP3/GRAS, Zapclub, Club29 om er maar eens een paar te noemen. Deze organisaties zijn echter geen klassieke horecaondernemers met een eigen pand  en een winstoogmerk. Het zijn veelal culturele organisaties die iets willen toevoegen aan het uitgaansaanbod in de stad. De Creatieve Stad die Groningen wil zijn moet deze initiatieven meer ondersteunen. Wanneer de gemeente hen ziet als concurrenten voor de Kooistra ondernemers zal Groningen inderdaad een saai en eenvormig uitgaansgebied worden.

Hieronder vind U de bijdrage van D66 in de commissie Onderwijs en Cultuur

Een van de aspecten van de creatieve stad is een bloeiende diverse uitgaanscultuur. Ontmoetingsplekken waar mensen kunnen ontspannen, interacteren en recreeeren. Een van de doelstellingen van de nota is dan ook en ik citeer: “ruimte bieden voor de verdere ontwikkeling van de horecafunctie als deel van een aantrekkelijke en bruisende binnenstad.”

D66 vindt het dan ook jammer dat de nota geschreven is met een achterhaalde visie over de uitgaanscultuur van Groningen. Deze visie bestaat uit het van hogerhand ordenen van horecaondernemers. En de nota beziet deze ondernemers als de enige geeigende spelers op deze markt.

De conclusie die de nota maakt is dat Groningen achterblijft op het gebied van de horecavoorzieningen in de stad. Dit wordt geweten aan het ontbreken van hippe concepten, weinig varieteit en weinig voorzieningen voor 30+.

Hierbij is een aantal kanttekeningen te plaatsen. Er zijn wel degelijk initiatieven. Puddingfabriek, NP3/platform GRAS, Club29, Club Pepper, Holodeck, Simplon, Zapclub, Groverpop, de nieuwe plannen voor de oostwand zijn allemaal initiatieven waarin vernieuwende concepten worden gepresenteerd. Wanneer je toe wil naar die bruisende creatieve stad dan moet je in zee met deze collectieven van kunstenaars, partyorganisators, DJ/VJ’s, stedebouwkundigen, muzikanten, cultuurmakers. In de nota komen deze concepten nauwelijks aan bod. Dit komt omdat de gemeente nog te star denkt in ondernemers als het type Kooistra.

Deze groepen hebben andere wensen dan een klassieke horecaondernemer. Ze zijn niet gebonden aan een bepaalde locatie of bedienen een vaste doelgroep. Ze maken consument onderdeel van het concept in plaats van consumenten iets voor te schotelen. Het verdienen van geld is vaak van een ondergeschikter belang.

Het beeld dat de nota schetst is op zijn minst incompleet. Het verruimen van de Staat van Inrichting is en goede stap om nieuwe concepten een kans te geven. De gemeente zou zich actiever en cooperatiever moeten opstellen, en met de opgedane kennis van de creatieve stad deze nieuwe ondernemers moeten benaderen. Er komt een vrijstelling/ontheffingsprocedure voor bijzondere ideeen. Wat zijn precies de toetsingscriteria en worden die ook getoetst met de kennis van de creatieve stad in het achterhoofd? Het aanwijzen van nieuwe plekken in de stad voor horeca is goed maar leunt teveel op het achterhaald idee van inrichten. Nieuwe concepten bloeien op de vreemste plekken op en zijn juist daarom een succes. Zie de Puddingfabriek of Club Plus in het oude waterleidingsbedrijf.

De gemeente geeft aan dat het deze paracommercie onderkent en wil een integrale aanpak van alle aanbieders van uitgaansgelegenheden. Toch is er uit de hoek van de horecaondernemers een angst voor valse concurrentie en deze angst klinkt ook door in de nota. Er worden zelfs aanvullende maatregelen voorgesteld om deze paracommercie aan banden te leggen. D66 is voor een gelijke behandeling op het gebied van veiligheid, en bedrijfsvoering. Maar vindt niet dat onder het mom van concurrentie vervalsing Groningen moet verworden tot een groot Kooistracafe. Dat de horecaondernemers bang zijn voor vernieuwende ideeen blijkt bijvoorbeeld uit de rechtzaak van een horecaondernemer uit de Poelestraat tegen Club29. Gelukkig heeft de rechter een positief vonnis uitgesproken en kan Club29 doorgaan met het ontwikkelen van vernieuwende feesten. Ik denk dat we de weerstand tegen het initiatief van het rolstoelcafe ook onder deze angst kunnen scharen. Haal dus deze paracommercie uit het verdomhoekje en bezie hen als de voorlopers van de creatieve stad die Groningen een internationale uitstraling moet geven. (Hoezo de definitie van paracommercie is algemeen aanvaard! Komt uit de hoek van de Horecabond).

Kijk goed naar de aanpassingen voor lokale wetgeving voor de paracommercie. Kunnen zij zo nog wel bestaan? Bijvoorbeeld mag een stichting, Sportclub, culturele organisatie nog wel een poster plakken om hun activieteit aan te kondigen? Het preventief voorlichten van deze organisaties is een goede stap, begeleid hen door het traject van vergunningen en wijs hen op de positie die ze hebben tegenover de normale horeca.

De afgelopen jaren is de focus geweest op de veiligheid. De focus zou nu moeten gaan over hoe te komen tot een divers aanbod. Veiligheid is belangrijk maar zo nu en dan wordt wel heel erg veel de aandacht gelegd op de overlast. D66 heeft al eens vragen gesteld over de dancescene in Groningen en heeft gepleit voor een gestructureerd contact tussen aanbieders en gemeente. Neem dat nog eens in heroverweging.

Daarnaast vraagt D66 aandacht voor het winterterras. Diverse ondernemers hebben aangegeven wat te zien in een verwarmd terras in de winter. Zo kan de binnenstad ook in de winter een levendig karakter krijgen. Met de komst van wintercity is een goede stap gezet. Het openen van een aantal winterterrassen kan daar verder aan bijdragen.

D66 juicht het aanwijzen van het RTV noord complex als sterlocatie toe. Het hotelaanbod in groningen heeft een injectie aan het topsegment nodig. Het RTV complex zou een goede plek hiervoor zijn.