Twee CDA-leden hebben vorige week de aanval geopend op de Vensterschool. Onder het mom van de wens voor efficiency, wordt het nut van de Vensterschool in twijfel getrokken. Volgens aankomend D66 raadsfractievoorzitter Hans van der Veen zijn de Christen Democraten bezorgd om de voorsprongpositie van het bijzonder (lees christelijk) onderwijs.

De CDA-ers willen meetbare doelstellingen en meetbare uitkomsten. De Vensterschool streeft bovenal naar meer betrokkenheid bij de samenleving van kinderen na. Dat is per definitie een onmeetbare grootheid. De Vensterschool heeft daarom ook niet meetbare taakstellingen gekregen. Maar er is wel onderzoek gedaan. Vorig jaar heeft de Gemeenteraad een lijvig evaluatierapport besproken, waarin uitputtend de sterke en zwakke punten van de Vensterschool worden belicht. Resultaat een dikke voldoende voor de Vensterschool……èn adviezen voor verbetering….èn de wijze raad, dat de effecten van de Vensterschool gedeeltelijk pas op de lange termijn te merken zijn. De CDA raadsfractie die vorig jaar ook sceptisch was heeft dat standpunt na intensieve besprekingen in Raadscommissie en Raad ook onderschreven. Waarom dan deze aanval van de reservisten?

De ware zorg van de schrijvers van het CDA artikel lijkt in het feit te zitten, dat gelden die niet voor het basisonderwijs op zich bedoeld zijn, maar voor cultuur en voor sport, voor de bibliotheek  en dergelijke zó indirect bij de school besteed worden. En dat op zo’n wijze dat de bijzondere scholen daar niet ook van kunnen profiteren. In Nederland kennen we het systeem van gelijke (overheids)financiering van het openbaar en bijzonder onderwijs. Maar bijzonder onderwijs heeft nog extra potjes die het openbaar niet kent (verenigingen en stichtingen die zich verbonden voelen met de school en/of de denominatie).

De redenering van de beide schrijvers lijkt welhaast de volgende: De Vensterschool heeft ook extra potjes. Dat vermindert de voordeelpositie christelijk onderwijs. Het christelijk onderwijs profiteert van zijn rijkdom. Het christelijk onderwijs is veel groter dan de actieve kern van kerkgaanden. Vermindering van die kweekvijver is aantasting christelijk Nederland.

De Vensterschool, die de hoeksteen van het sociale leven in een wijk wil zijn wordt door de twee christen-democartische studenten blijkbaar als een bedreiging voor de christelijke volksaard gezien.

Onzin natuurlijk. De Vensterschool is naar zijn aard een uiting van de (volks)cultuur in zijn wijk en niet een bedreiging daarvoor. Een zelfverzekerde christelijke school zou zelf de Vensterschoolstatus moeten nastreven en zich niet achter drogredeneringen over efficiency moeten verschuilen. De schrijvers doen met hun artikel niet alleen de Vensterschool tekort, maar ook het bijzonder onderwijs. Bijzonder onderwijs wordt ook geconfronteerd met de problematiek van achterstand en leermoeilijkheden, net als elke andere school. De ouders van kinderen op bijzondere scholen hebben dezelfde conflicten als het gaat om zorg  en werk en ook daarvoor biedt de Vensterschool aanknopingspunten voor oplossingen.

De Vensterschool is de moderne school voor de moderne samenleving. Die moet je zeker verbeteren waar je kunt, maar niet met pietluttige efficiency smoesjes gaan ondergraven. Daar is geen enkele school mee gemoeid. Onderwijs is beleid van de lange adem en de lange adem heeft geen baat bij korte termijn scoren. Daarom zijn (op korte termijn) meetbare doelstelling niet de juiste weg voor onderwijsbeleid, zeker niet als de doelstellingen het schoolleerplan overstijgen.

Hans ven der Veen (fractievoorzitter D66)

Voor een reactie van Martine Visser (CDA fractievoorzitter) en de reactie van Hans verwijst D66 naar de weblog van Hans.