Hoe kan het zijn dat veel Stadjers ‘s avonds niet meer door het Noorderplantsoen durven te fietsen? Waarom moet de politie, ondanks de camera’s, iedere zaterdagavond meerdere malen optreden wegens geweldsmisdrijven en mishandeling in de binnenstad? Hoe kunnen de als ‘crimineel’ bekendstaande wijken van de stad veiliger worden gemaakt (en gehouden)? Om een antwoord te geven op deze en andere vragen organiseerde D66 Groningen in samenwerking met de Jonge Democraten dinsdag 18 januari een politiek café in Dinercafé Kessels in de Gelkingestraat (de onveiligste straat van de stad).

Tijdens de drukbezochte avond werd aan de hand van stellingen een aantal concrete veiligheidsthema’s besproken. Rode draad tijdens de discussie was de vraag waar de verantwoordelijkheid van de overheid (gemeente, politie en justitie) voor het handhaven van de veiligheid in het publieke domein ophoudt en waar de verantwoordelijkheid van de ‘gebruikers’ van het publieke domein (het bedrijfsleven, scholen, horeca-ondernemingen en het individu) begint. De algemene consensus was dat de overheid de basisveiligheid van haar burgers dient te garanderen, maar dat tegelijkertijd het individu moeten worden aangesproken op zijn/haar eigen verantwoordelijkheid. "Privaat waar het kan, publiek waar het moet", dus.

"Privaat waar het kan, publiek waar het moet", werd erg concreet ingevuld. Zo werd er geopperd dat de gemeente moet zorgen voor alternatieve, veilige fietsroutes naar de buitenwijken van de stad. Het individu kan dan beslissen of hij/zij de kortere route langs dat ene bos of dat industrieterrein neemt, of dat hij/zij kiest voor het (langere) alternatief. Ten aanzien van hangjongeren werd geopperd dat de gemeente, veel meer dan nu het geval is, de dialoog moet stimuleren. In plaats van opgelegde projecten die niet blijken te helpen, moeten jongeren (financieel) worden gefaciliteerd om zelf met projecten te komen. In de bestrijding van discriminatie van minderheden, tot slot, dient de school een centrale rol te spelen.

De avond werd besloten met een discussie over de identificatieplicht. Een kleine rondvraag leerde dat tweederde van de aanwezigen die avond zijn/haar identificatiebewijs bij zich had. Hoewel het merendeel van de aanwezigen zich braaf bleek te houden aan de plicht om een identiteitsbewijs bij zich te dragen, vroeg men zich af of dit wel een effectieve maatregel was. Nog los van allerlei praktische bezwaren en bezwaren omtrent de privacy werd opgemerkt dat het aanschaffen van een identiteitsbewijs niet goedkoop is. Er werd dan ook gepleit voor gratis verstrekking van identiteitsbewijzen door de gemeente.

De uitkomsten van dit politiek café worden meegenomen bij het schrijven van het Verkiezingsprogramma 2006-2010. Heeft u nog goede ideeën voor de veiligheidsparagraaf van het programma, dan zijn deze van harte welkom!

Niels van der Bijl ( Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken )