Foto: Fieke Meijer
Hans van der Veen wordt de nieuwe voorzitter van de D66 fractie in de Groninger Raad.
Iedereen zegt blij te zijn met zijn komst. Heel fijn, maar waarom zijn ze dat. Hans mag de (valse) bescheidenheid opzij zetten en uitleggen wie hij is en wat hij wil binnen D66 Groningen.
Wie ben jij?
Hans van der Veen, geboren in Hoogezand-Sappemeer in 1958. Ik woon in Groningen vanaf het begin van mijn studie geschiedenis in 1978. Ik ben getrouwd en heb drie kinderen: een zoon van acht jaar, een dochter van vijf en een zoon van vier. Op dit moment ben ik huisman, gastouder en part-time telemarketeer.
Jij hebt al eerder wat voor D66 gedaan geloof ik?
Ja, ik ben lid sinds 1981. in 1983 ben ik secretaris van het afdelingsbestuur geworden, in 1987 voorzitter, tot 1990 en sinds 2003 zit ik opnieuw in het afdelingsbestuur.
Dat is best…..
…..Van 1990 tot 1998 en van 2000 tot 2002 heb ik al eerder in de raad gezeten en van 1994 tot 1997 was ik fractievoorzitter.
Oh dat is ook best….
….Van 1989 tot 1992 zat ik in de landelijke adviesraad en van 1992 tot 1994 was ik Regio-HoofdBestuurslid lid..
ah dat is interessant om te horen.
Van 1984 tot 1986 zat ik in de redactie…
Ja, fijn en boeiend, maar we geloven het nu wel zo’n beetje. Jij hebt kortom de afgelopen dik twintig jaar zo’n beetje alles wat te doen was binnen D66 wel eens gedaan. Klopt dat?
Ja
Mooi, maar had je dan niet iets beters te doen?
Nou niet altijd. Politiek is leuk, maar je moet wel zorgen dat mensen in staat zijn om hun politieke mening te vormen en over het voetlicht te brengen. De wereld verbeteren in je leunstoel kan iedereen. Ermee de straat op is vaak veel moeilijker. Ik vind een politieke partij nog steeds een van de beste manieren om dat te doen en dat is wat inspanning waard. En het was ook best leuk hoor.
En nu weer in de Raad. Ben je daar niet op uitgekeken?
Nee, anders had ik mij niet beschikbaar gesteld voor die post. Het is nu ook anders dan voorheen. De raad is anders. Dualistischer als het goed is. De fractie is anders. In de oppositie en maar twee koppen sterk. Ik heb gewerkt in coalitieondersteunende fracties met respectievelijk zes, zeven en vier leden.
Aan de andere kant is het ook zo dat zaken soms erg lang lopen en in stap nu weer in processen, die ik in mijn vorige termijnen ook al ben tegengekomen. Continuïteit heet dat
Wat zijn je plannen dan voor het komende jaar?
Mijn plannen? Die ga ik netjes afstemmen met Joris, die zit namelijk ook in de fractie, met de steunfractie, die bepalen namelijk ook mee welke lijn de fractie volgt, met het afdelingsbestuur, want die hebben ook een vinger in de Stedelijke Vrijzinnig-democratische pap en bovendien ken ik die lui nog vanuit mijn vorige functie (vorige week was ik ook nog afdelingsbestuurder) en met de leden, want democratie houdt in dat je rekening houdt met je medemens, in dit geval je partijleden in het bijzonder….
Ja en met de kiezer ook natuurlijk, want die hebben jou…nou eigenlijk jou niet natuurlijk, want jij bent alleen maar een tussentijdse opvolger van mensen die wel zelf gekozen zijn. Maar ga je nu vriendelijk volgen wat vier jaar terug in de verkiezingstijd is beloofd?
Ja en nee, mooi genuanceerd antwoord. En om te voorkomen dat je me vaag gaat noemen zal ik het ook even uitleggen.
Ja omdat ik gebonden ben aan het verkiezingsprogramma dat de afdeling vier jaar geleden heeft vastgesteld.
Ja omdat ik dat wat de fractie tot nu toe bereikt heeft en verdedigd heeft overeind wil houden.
Ja omdat ik zelf actief was in die verkiezingstijd en zelf mee vorm heb gegeven aan wat we toen gezegd hebben. Ik was er toen, ik ben er nu en ik zal er in de komende tijd zijn en daar zit continuïteit in.
Nee, omdat wij met het veranderen van tijd en omstandigheden ook nieuwe inzichten hebben verworven.
Nee omdat wij geen loyaliteit hebben aan dit college. Wij willen loyaal zijn aan dat wat het college goed doet, maar wat er aan matig, ondermaats of slecht bestuur en beleid van dit college komt, daar hebben wij geen boodschap aan.
Nee omdat er een college zit, dat meer bezorgd is over het beheren van de winkel, dan dat het met verbeeldingskracht goede dingen voor de Stad wil doen.
Nee omdat de betrokkenheid van de burgers bij het bestuur van de Stad nog onvoldoende is en wij, als ware idealisten dan een taak voor ons zien om daar wat aan te veranderen.
Nee omdat het lijkt alsof alleen populisten de burgers nog wakker/actief kunnen krijgen en ik vind dat je de burgers van de Stad meer respect moet tonen en ze met zinnige en weloverwogen standpunten te betrekken bij de politiek.
Nieuwe bezems vegen schoon. Waar ga jij de vloer mee aanvegen?
Met de apathie en de sleur. Het is tijd om ruimte te geven aan de wilde ideeën. Niet om ze allemaal klakkeloos uit te voeren, maar om ze te overwegen. Uit te voeren als het kan en er delen of ideeën uit over te nemen. Daarom moeten we ook met de mensen in de Stad praten. Hoe meer zielen, hoe meer gedachtengoed.
Vind je het erg als ik dit nogal ambitieus noem, voor een periode van dertien maanden?
Nee hoor, als het goed gaat duurt het misschien we langer. Bovendien ga ik dit echt niet alleen doen, dit gaat over teamwerk. Resultaat is 90 % transpiratie en 10% inspiratie. Maar het begint wel met de inspiratie. En je mag me op de verkiezingsdag volgend jaar afrekenen op wat ik gedaan heb.
