Aan het College van Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Groningen

Betreft: vragen volgens artikel 32 van het Reglement van Orde

Groningen, woensdag 5 maart 2003

Geacht College,

Met ingang van dit jaar lift het gebruikersdeel van de afvalstoffenheffing niet meer mee op de nota van Essent. Nu maakt de afvalstoffenheffing onderdeel uit van het totale gemeentelijke belastingaanslag die kortgeleden bij veel Groningers op de deurmat viel. Voor veel inwoners van de stad Groningen maakt dit geen verschil.Voor de bewoners van grotere studentenhuizen wel. In die huizen ontvangt de bewoner die het langst staat ingeschreven de aanslag. Hij of zij is daarmee verantwoordelijk voor de belastingafdracht van meerdere inwoners van Groningen.

D66 constateert dat deze aanpak tot de volgende problemen leidt:

1. Geld innen is een probleem

Het is vaak niet te doen voor een bewoner om geld te innen bij medebewoners. (Laksheid van betalen, geldgebrek huisgenoten) Meestal is er 1 bewoner die de geldzaken regelt in huis, en dit hoeft niet degene te zijn die de aanslag ontvangt. Bovendien zijn er in een jaar regelmatig mutaties van bewoners. Hoe moet dit onderling verrekend worden?

2. Vrijstelling bij verhuizing vervalt

Normaal gesproken ontvangt iemand die verhuist binnen de gemeente vrijstelling van deze afvalstoffenheffing op zijn nieuwe woning, maar in dit geval lukt dat dus niet. Dit kan leiden de volgende twee onwenselijke situaties:

• De ontvanger van de aanslag verhuist, en koopt zelf een huis in Groningen: Bij de notaris betaalt deze persoon al de betreffende heffingen (o.a. ook de OZB). De heffing op het oude adres kan niet worden teruggevraagd, aangezien er nog mensen achter blijven op het oude adres. De persoon betaalt in dat geval dus 2 keer..
• Een bewoner van het studentenhuis verhuist. Deze persoon is niet degene die de aanslag heeft ontvangen. Hij huurt of koopt een ander huis. Degene moet dan opnieuw deze heffing betalen, aangezien hij niet kan aantonen dat hij deze heffing al eerder heeft (mee-) betaald.
1. Studenten betalen te veel

De afvalstoffenheffing werd in het verleden verrekend in de servicekosten. Maandelijks betaalt een student huur aan de huisbaas. Hiervan is dus een klein gedeelte bestemd voor de afvalstoffenheffing. Het komende jaar betaalt de student dit gedeelte nog steeds aan mijn huisbaas. Pas als hij het volgende servicekostenafschrift verstrekt (de huisbaas is verplicht om 1x per jaar dit afschrift te verstrekken. Hij heeft hiervoor 1 kalenderjaar na afloop van de betreffende periode - het kan dus maximaal 1 jaar en 11 maanden duren voordat dit kan worden rechtgetrokken), komt boven tafel dat ik teveel servicekosten heb betaald. Dan pas kan een aanpassing van de servicekosten plaatsvinden, en krijg ik mijn teveel betaalde geld terug. Maar al die tijd betaalt de student wel teveel. En wat gebeurt er als een student tussentijds verhuist?

1. Kwijtscheldingsregeling niet logisch

Kwijtschelding kan voor bewoners van studentenhuizen onrechtvaardig uitpakken. Als degene die de aanslag ontvangt een inkomen boven deze grens heeft, en de rest van de bewoners wel een inkomen onder de grens heeft, krijgt de bewoner die de aanslag ontvangt geen kwijtschelding. Het omgekeerde is natuurlijk ook waar: als de bewoner die de aanslag ontvangt kwijtschelding krijgt, terwijl de rest van de bewoners veel verdienen, is dit nadelig voor de gemeente. In de vroegere situatie kon hij geen kwijtschelding aanvragen, en werd deze heffing gewoon betaald via de huisbaas. Dit scheelt voor de gemeente, behalve inkomsten via deze afvalstoffenheffing, ook een hoop administratieve rompslomp. Bovendien: als iemand het totaalbedrag (kale huur + servicekosten) niet kan betalen, had diegene de betreffende kamer niet moeten huren. Dit bedrag stond immers van tevoren vast in het huurcontract.

 

2. Verdeling kosten problematisch

De huisbaas verrekent de servicekosten soms niet evenredig over het aantal kamers, maar naar vierkante meters. Voor gas en elektriciteit is dit eerlijk, maar heeft iemand met een grotere kamer ook meer afval? Misschien wel, misschien niet. Nu worden bewoners van een Deze discussie binnen een studentenhuis veroorzaakt zeker onenigheid, en als je dit de huisbaas laat beslissen (via de servicekosten) zal iedereen zich bij zijn beslissing moeten neerleggen. (Dit is namelijk onderdeel van het huurcontract, dus als je het er niet mee eens bent, kan je een andere kamer zoeken, of akkoord gaan met de betreffende voorwaarden.) Dit probleem zou wat D66 betreft tussen huisbaas en huurders geregeld kunnen worden.

 

3. Verrekening van de Zalmsnip onhandig

De zalmsnip van de bewoner die de aanslag ontvangt, wordt direct verrekend met het de betalen afvalstoffenheffing. Dit terwijl de andere bewoners de zalmsnip gewoon op hun bankrekening krijgen gestort. Dit is onhandig. De ontvanger van de aanslag: diegene moet maar zien dat hij de aanslag (en dus het gedeelte van de zalmsnip waar hij of zij in ieder geval al recht op had) terug te krijgen van de medebewoners. Deze persoon doet al het werk en moet al het geld voorschieten.

 

Oplossingen?

D66 pleit voor een verdeling van de kosten via de huisbaas voor de vergunningplichtige panden. Dit heeft de volgende voordelen:

1. De gemeente heeft een vast aanspreekpunt (de huisbaas), en krijgt waarschijnlijk eerder de betalingen binnen dan via de afzonderlijke bewoners.
2. De huisbaas kan de kosten eerlijker verdelen onder de bewoners van het studentenhuis.
3. Er is geen kwijtschelding mogelijk, wat extra opbrengsten voor de gemeente inhoudt, en bovendien minder administratieve rompslomp met zich meebrengt.
4. De huisbaas is de eigenaar, en ontvangt dus in ieder geval al de aanslag voor het eigenaarsdeel. Het kost de gemeente dus geen extra postzegel of een aparte administratie om het gebruikersdeel te heffen. Het bestand van vergunningplichtige studentenhuizen is immers ook in handen van de gemeente.
5. Studenten onderling krijgen geen onenigheid over de verdeling van deze aanslag.
6. De bewoner die het langst op het betreffende adres staat ingeschreven, wordt niet onevenredig benadeeld.
7. Omdat de bewoner dit bedrag maandelijks aan de huisbaas betaalt, ontstaat er geen probleem op het moment van verhuizing van de bewoner. De bewoner is gewoon volledig verantwoordelijk voor de aanslag op zijn nieuwe adres vanaf het moment dat hij op dit nieuwe adres staat ingeschreven.

D66 vraagt Uw College om een reactie op de punten A t/m F. Daarnaast vragen wij om in te gaan op de door D66 geschetste oplossingsrichting en de zeven genoemde voordelen van deze aanpak.

 

 

Met vriendelijke groeten,

Thomas van Dalen