Er is een grote noodzaak om te komen tot beleid. Het tekort aan kamers heeft de studentenstad Groningen schade berokkend. Voldoende studentenhuisvesting van een goede kwaliteit is van groot economisch belang voor onze stad. Het is om die reden goed dat het College nu tot een aantal concrete maatregelen komt. De vraag die beantwoord moet worden is in hoeverre de voorgestelde maatregelen hout snijden. Het gaat daarbij niet alleen over kwantitatieve, maar ook om kwalitatieve aspecten.

D66 vraagt zich ten eerste af of het voorgestelde pakket aan maatregelen in kwantitatieve zin voldoende op zal leveren. 

De kans is aanwezig dat het overgrote deel van de 600 extra vergunningen opgaat aan de legalisering van illegale panden. Per saldo schieten we daar weinig mee op. Het college stelt ziet dit gevaar zelf ook, maar stelt dat het probleem van illegale verhuur niet tegen te gaan is en dat legalisatie van de bestaande illegale panden het woongenot van kwetsbare wijken zou aantasten. Dat begrijp ik niet. Legalisatie betekent dat panden moeten voldoen aan de regelgeving. Daarmee wordt de situatie beter controleerbaar. Daarnaast geldt de beschermende tax per wijk. D66 vindt dat je het aantal extra te verstrekken vergunning per wijk zult moeten bekijken. Een generale verruiming met 600 vergunningen zou wel eens veel minder kunnen opleveren dan het college hoopt.

Het College wijst op voorhand de mogelijkheid af om onzelfstandige bewoning door maximaal drie personen toe te laten, ongeacht grootte van de woning. Hiermee zou een groot aantal studenten aan een kamer kunnen worden geholpen. D66 heeft dit eerder voorgesteld. Het College stelt dat dit geen optie zijn omdat controle op maximaal 3 bewoners niet eenvoudig is uit te voeren. Alleen IBG zou beschikkien over gegevens uitwonenende studenten en in verband met de wet bescherming persoonsgegevens geen toegang daartoe. Dit lijkt D66 geen steekhoudende argumentatie à controle aan huis op aantal bewoners, niet aantal studenten. Immers ook alleenstaanden maken gebruik van kamers en hebben dus kamerverhuurpanden nodig. Bovendien hoort de gemeentelijke basisadministratie gewoon te deugen.

En dan de kwalitatieve aspecten. De 9%-norm is ooit ingesteld om aan de ene kant de veiligheid van de huizen waarin studenten wonen te waarborgen en om een onevenredig grote concentratie van studenten in bepaalde wijken te voorkomen. Vanuit zowel buurtbewoners als vanuit studenten wordt bezwaar gemaakt tegen de huidige regeling. Buurtbewoners noemen dan vaak nog niet eens zozeer het gedrag van studenten, maar vooral ook het slechte onderhoud van de panden waarin ze wonen, waardoor uiteindelijk de verloedering van de straat. Het lijkt D66 verstandig om een discussie te voeren over de effectiviteit dit beleid, en ook naar andere maatregelen die mogelijk hetzelfde gewenste effect bewerkstelligen. Is het College daartoe bereid?

D66 is er van overtuigd dat intensivering van de controle op de verloedering van kamerverhuurpanden veel klachten van buurtbewoners over de studenten in de wijk kunnen wegnemen. Ook de brandveiligheid van de panden verdient veel meer aandacht. Wij dienden kortgeleden een initiatiefvoorstel in waarbij studenten zelf via een meldpunt een gratis huiscontrole aan kunnen vragen. Het College stelt dat de vergunningverlening en de controle zwaar drukt op het apparaat van de gemeente. Ons initiatiefvoorstel doet ook daar wat aan. Wanneer zowel studenten in een vergunningplichtig als in een niet-vergunningplichtig pand aan kunnen geven dat zij een brandveiligheidscontrole van hun huis nodig vinden, kan de gemeente aan die huizen prioriteit geven en dus efficiënter werken. Daarnaast is het belang om eigenaars te stimuleren en tegelijkertijd te dwingen om de woning brandveilig te maken. 

Kleine vragen naar aanleiding van het verslag van de inspraakavond:

Over te hoge huurprijzen: "Naar zijn kunnen doet de gemeente zijn best om de mogelijkheden t.a.v. (de regulering van) huurprijzen te benutten." Welke zijn dat?

Ook wordt aangegeven dat het opwerpen van geluidsbarrières te duur is. Daar wil ik eerst wel eens een berekening van zien voor we de oplossing bij het oud vuil gooien (kunnen we ook bij ambtenaar navragen natuurlijk).

Ook interessant op de inspraakavond (p.2, laatste alinea): De heer Franssen informeert wat de gemeente doet om studenten bij hun buurt te betrekken. Hier moet de heer Van der Schaaf het antwoord schuldig blijven, een schriftelijk antwoord zal volgen. Is dat antwoord er al?